คนอ้วนกับเมืองแต้จิ๋ว ตอนข่าวไฟใหม้โรงงานผลิตชุดชั้นใน

วันที่ 26 เดือน 03 ปี 2017 

เวลา 13.30 น ได้เกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้ที่ เมืองโผวเล้ง(普宁市)

ที่โรงงานผลิตเสื้อชุดชั้นใน เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ 

มีผู้เสียชีวิต 14 แบะบาดเจ็บสาหัส 1 คน

ผู้ที่สงสัยในก่อเหตุ วางเพลิงครั้งนี้ เกิดจาก

นายหลิว เครียดแค้น เจ้านายที่ไม่ให้เบิกเงินเดือน

หลังที่ นายหลิวได้ยื่นใบลาออกไปแล้ว ทำให้แค้นและก่อเหตุครั้งนี้

ทางด้านเจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้ติดตามจับ นายหลิวได้ตามควัน

แต่ไม่สามารถจับ เจ้าของโรงได้ไว้ได้ ซึ้งหลบหนีไปก่อนหน้านี้

ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์เล่าว่า โรงงานแห่งนี้ เป็นตึก 5 ชั้น มีโรงงานทำงานอยู่ 20 กว่าคน

แต่ชั้น 1 -5 นั้นหน้าต่างปิดตายหมด ทำให้คนงานส่วนใหญ่ถูกขัง และเสียชีวิต

และนี่เป็นเหตุการณ์เพลิงไหม้โรงงาน ในช่วงไม่กี่ปีนี้

 

ที่มาข่าว  WECHAT　

แปลและเรียบเรียง Tees-shirt.com

แต้จิ๋ว (จีน: 潮州)

แต้จิ๋ว (จีน: 潮州) เป็นเมืองซึ่งตั้งอยู่ติดกับซัวเท้าทางทิศใต้ (หรือที่คนไทยรู้จักในนามซัวเถา 汕頭市) จรดเมืองกิ๊กเอี๊ยทางตะวันตกเฉียงใต้ (หรือ เจียหยางในภาษาจีนกลาง) จรดเมืองเหมยโจวทางตะวันตกเฉียงเหนือ และจรดมณฑลฝูเจี้ยน (หรือมณฑลฮกเกี้ยนในภาษาไทย) ทางทิศตะวันออก และจรดทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และแต้จิ๋วก็เป็นภาษาจีนที่ใช้ในกลุ่มของคนจีนแต้จิ๋ว หรือสำเนียงแต้จิ๋ว

เขตการปกครอง

เขตเมืองเอก (อังกฤษ: prefecture-level city) แห่งแต้จิ๋ว มีอำนาจปกครองครอบคลุม 4 อำเภอ - 2 อำเภอ (อังกฤษ: districts) และ 2 กิ่งอำเภอ (อังกฤษ: counties) ได้แก่

• เขตเซียงเฉียว (湘桥区)
• เขตเฟิงซี (枫溪区)
• เทศมณฑลเฉาอัน (潮安县)
• เทศมณฑลเหราผิง (饶平县)

ประวัติศาสตร์[แก้]

ในปี 214 ก่อนคริสตกาลซึ่งตรงกับสมัยราชวงศ์ฉิน แต้จิ๋วเป็นเพียงพื้นที่ที่ยังปราศจากการพัฒนาและตั้งชื่อเรียก และเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองหนานไห่(南海郡)ล่วงมาถึงสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันออก ได้มีการก่อตั้งเขตไห่หยาง (海陽縣) ขึ้น แต้จิ๋วจึงได้เป็นเมืองซึ่งขึ้นกับเขตการปกครองตงกวัน (東官郡)

เมื่อปี พ.ศ. 956 (ค.ศ.413) เขตการปกครองตงกวันได้เปลี่ยนชื่อเป็นเขตการปกครองอี้อัน (義安郡) หรือหงี่อังในภาษาแต้จิ๋ว และในต้นรัชสมัยของราชวงศ์สุย ปี พ.ศ. 1133 (ค.ศ. 590) ก็ได้เปลี่ยนมาเป็นเขตเมืองเอกชื่อว่า สวินโจว (循州) และต่อมาในปี พ.ศ. 2457 รัฐบาลสาธารณรัฐจีนได้รวมเขตเฉาและสวินเข้าด้วยกัน ให้ชื่อว่าเขตเฉาสวิน

ในช่วงระยะเวลาสั้นสมัยราชวงศ์สุยและต้นราชวงศ์ถัง เขตไห่อยางเคยถูกเรียกว่าอี้อันด้วย ชื่อเขตนี้ยังคงเป็นไห่หยางจนกระทั่งปี พ.ศ. 2457 จึงได้ถูกเปลี่ยนเป็นเฉาอันเพื่อป้องกันไม่ให้สับสนกับเขตไห่หยางในมณฑลชานตง

  

ชื่อเรียก

อักษรไทย แต้จิ๋ว ภาษาจีน - อักษรจีน 潮州市 - พินอิน Cháozhōu Diê5 ziu1 (ภาษาแต้จิ๋ว) อักษรโรมัน Chaozhou, Teochew ข้อมูลทั่วไป ที่ตั้ง มณฑลกวางตุ้ง ปีสถาปนา ประเภทเขตปกครอง เมืองระดับจังหวัด เลขาฯเขตปกครอง แห่งCPC Luo Wenzhi (骆文智) ผู้ว่าการ Tang Xikun (汤锡坤) พื้นที่ 3,614 ตร.กม. (1,395.4 ตร. ไมล์) - ความสูงที่ตั้ง 0 - 1,497.5 เมตร ประชากร (ข้อมูลปี พ.ศ. 2549) - เขตเมือง 668,600 - ปริมณฑล 2,533,700 ชาติพันธุ์หลัก ฮั่น จำนวนเมือง/อำเภอ 4 จำนวนตำบล 43